ธุรกิจโลจิสติกส์ไทยกำลังเตรียมรับมือกับโจทย์หินครั้งสำคัญในปี 2570 แม้ปริมาณความต้องการขนส่งสินค้าโดยรวมยังมีทิศทางเพิ่มขึ้น แต่การเติบโตของรายได้และผลกำไรกลับไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างที่หลายฝ่ายคาดหวัง ผู้ประกอบการต้องเผชิญกับคลื่นแรงกดดันรอบด้าน ทั้งการแข่งขันด้านราคาที่ดุเดือด ค่าระวางขนส่งที่มีแนวโน้มถูกบีบให้ลดลง ตลอดจนความไม่แน่นอนของเศรษฐกิจโลกที่ขับเคลื่อนด้วยความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์ นโยบายการค้าของสหรัฐฯ และมาตรฐานสิ่งแวดล้อมที่เข้มงวดขึ้น ส่งผลให้คาดการณ์รายได้รวมของผู้ให้บริการโลจิสติกส์ไทยในปี 2570 ขยายตัวเพียง 1.9% คิดเป็นมูลค่าราว 1.1 ล้านล้านบาทเท่านั้น

ในมิติของปัจจัยขับเคลื่อน การส่งออกและนำเข้าของไทยยังมีแนวโน้มขยายตัวได้ที่ 5.5% และ 4.8% ตามลำดับ โดยได้แรงหนุนอย่างมหาศาลจากกระแส "AI Boom" ที่ผลักดันให้ความต้องการขนส่งสินค้ากลุ่มอิเล็กทรอนิกส์และชิ้นส่วนไฮเทคพุ่งสูงขึ้น ทั้งในเส้นทางทางเรือ ทางอากาศ และการขนส่งข้ามพรมแดน ทว่าการบริโภคภายในประเทศกลับเริ่มส่งสัญญาณแผ่วแรง คาดว่าจะเติบโตได้เพียง 1.6% จากแรงกดดันของภาระหนี้ครัวเรือนและการสิ้นสุดมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของภาครัฐ ยังดีที่ภาคธุรกิจอีคอมเมิร์ซยังคงทำหน้าที่เป็นตาข่ายรองรับ ช่วยประคับประคองปริมาณการจัดส่งพัสดุภายในประเทศให้เดินหน้าต่อไปได้

อีกหนึ่งโจทย์ใหญ่ที่เข้ามากดดันรายได้ของผู้ประกอบการคือแนวโน้มการปรับตัวลดลงของค่าบริการขนส่ง เนื่องจากต้นทุนราคาพลังงานมีทิศทางชะลอตัวลง โดยราคาน้ำมันดิบเบรนท์เฉลี่ยคาดว่าจะลดลงราว 11% มาอยู่ที่ 80 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ขณะที่ดีเซลเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 36 บาทต่อลิตร นอกจากนี้ อุปทานของกองเรือคอนเทนเนอร์ต่อใหม่ที่ทยอยเข้าสู่ตลาดโลกอย่างต่อเนื่อง บวกกับความเป็นไปได้ที่เส้นทางเดินเรือผ่านทะเลแดงและคลองสุเอซจะกลับมาเดินเรือได้คล่องตัวขึ้น ยิ่งเพิ่มการแข่งขันและกลายเป็นแรงกดดันสำคัญที่ฉุดให้ค่าระวางเรือปรับลดลงตามกลไกตลาด

ในวันที่กลยุทธ์การตัดราคาเพียงอย่างเดียวไม่สามารถรับประกันความอยู่รอด ผู้ประกอบการโลจิสติกส์ไทยจึงจำเป็นต้องเร่งยกเครื่องธุรกิจเพื่อรับมือกับบริบทใหม่ เริ่มตั้งแต่การปรับตัวสู่ "Green Logistics" ซึ่งไม่ใช่แค่ทางเลือกเพื่อสร้างภาพลักษณ์อีกต่อไป แต่กำลังกลายเป็นไฟต์บังคับตามกติกาการค้าโลก แม้โครงสร้างพื้นฐานของยานยนต์ไฟฟ้าเชิงพาณิชย์จะยังมีข้อจำกัด แต่การเริ่มทดลองเดินรถบรรทุกไฟฟ้าในเส้นทางนำร่องหรือเจาะกลุ่มลูกค้าที่ต้องการความยั่งยืนจะช่วยสร้างแต้มต่อ ควบคู่ไปกับการนำปัญญาประดิษฐ์ (AI) เข้ามาเป็นตัวเปลี่ยนเกม ตั้งแต่การคาดการณ์ดีมานด์ล่วงหน้า การบริหารคลังสินค้าอัจฉริยะ การจัดสรรเส้นทางขนส่งแบบไดนามิก ไปจนถึงการจัดการเอกสารศุลกากรอัตโนมัติเพื่อลดต้นทุนแฝงและความผิดพลาดในระยะยาว

ขณะเดียวกัน การพลิกโฉมโครงสร้างพื้นฐานคมนาคมขนาดใหญ่ของประเทศ ทั้งโครงข่ายทางหลวง มอเตอร์เวย์ ท่าเรือ และระบบราง โดยเฉพาะโมเดลการเปิดเสรีให้เอกชนร่วมเดินรถไฟ (Open Access Railway) จะกลายเป็นตัวแปรสำคัญที่ช่วยให้ภาคธุรกิจสามารถเชื่อมต่อการขนส่งระหว่างรถบรรทุกกับรถไฟ (Multimodal Logistics) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ช่วยลดต้นทุนค่าขนส่งต่อเที่ยวได้อย่างเห็นผล ผู้ประกอบการที่พร้อมปรับรูปแบบเส้นทางและหยิบฉวยความได้เปรียบจากโครงข่ายใหม่ได้ก่อน ย่อมก้าวขึ้นเป็นผู้นำตลาด

ภาพรวมของโลจิสติกส์ไทยในปี 2570 จึงสะท้อนชัดเจนว่าเป็นปีที่ "โตไม่ง่าย แต่เปี่ยมด้วยโอกาสใหม่" สำหรับผู้ที่มองเห็นทางรอด โจทย์สำคัญของยุคนี้จึงไม่ได้อยู่ที่การแย่งชิงวอลุ่มการขนส่งให้ได้มากที่สุดเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่การพัฒนาบริการให้เร็วกว่า แม่นยำกว่า มีประสิทธิภาพทางพลังงานสูงกว่า และต้นทุนต่ำกว่าคู่แข่ง เพราะในสมรภูมิที่การเติบโตเชิงปริมาณเริ่มมีเพดานจำกัด การทรานส์ฟอร์มองค์กรด้วยเทคโนโลยีและความยั่งยืน จะเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าใครคือตัวจริงที่จะอยู่รอดและเติบโตได้อย่างมั่นคงในทศวรรษใหม่